آفتاب های همیشه

دوست خوب، رو به انقراض !
نویسنده : فرناز نوبری - ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/۱۱
 

اومده بهم میگه چرا پکری؟
نگاش کردم
فقط نگاش کردم با اینکه کلی دلم می خواست با یکی حرف بزنم ولی فقط نگاش کردم و گفتم:نه خوبم
ولی پتانسیل این رو داشتم که یه کلمه دیگه اصرار کنه که چته و منم بدون جا انداختن یه واو ریز و درشت مشکلات این روزام رو بهش بگم ولی اصرار نکرد .چیزی نگفتم منم. دوباره خودش گفت:بذار یه جوک باحال بگم روحت شاد شه
نگاش کردم
از این حال و هوا درمیای کلی میخندی
نگاش کردم باز
سه تا دیوونه هه رو میندازن توی یه اتاق می گن فکر کنید باید یه جشن راه بندازین.تا می تونید شادی کنید و برقصید.اگه تونستین آزادتون می کنیم.
سه نفرشون پا میشن بلند بلند شعر می خونن و شروع می کنن رقصیدن و اون یکی میشینه گوشه اتاق می گه:
آبی زرد قرمز،آبی زرد قرمز
می گن تو چیکار می کنی؟
می گه من رقص نورم !
اینو گفت و تا پنج دقیقه طوری می خندید که به جای لب و دهن و صورتش فقط زبون کوچیکه ش دیده می شد!
هنوز نگاش می کردم.
یعنی می خوام بهتون بگم اطرافیان من همچین آدمایی هستن.
حالا جدای داشتن همچین دوستای سرخوشی،عمق فاجعه اونجاست که بخوای به این آدما به عنوان دوست یا سنگ صبورهم  نگاه کنی .آره.قبول دارم این روزا همه چیزای خوب داره تقلبی میشه و نسل همه رفتارای خوب رو به انقراضه،انقراضی بدتر و فجیع تر از *تیرازانوس ها! ولی نعمت داشتن دوست خوب رو نمیدونستم.ولی اونم گویا داره میره تو رده همون تیرازانوس میرازانوس ها...

 پ.ن:واقعا دوست واقعی کیه؟اونی که همه ش باهاش بخندیم ، باهامون بخنده؟

 *هشدار:دو دست که داریم ،دو تا دیگه هم قرض بگیریم که چهار دستی هر چی دوست خوب و  قدیمی داریم رو نگه داریم که اگه از دستشون بدیم عمرا دیگه گیر نیاریم.

  *گونه ای هستند از دایناسورها که نسل شان زودتر از گونه های دیگر منقرض شد