آفتاب های همیشه

گفتنی رو باید گفت!
نویسنده : فرناز نوبری - ساعت ٥:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٥/٤
 

وقتی از هم دوریم و حرف می زنیم از دلتنگی های مان برای یکدیگرمی گوییم و وقتی روبرو می شویم همه آن حرف ها فراموش می شود.

وقتی در کنار هم هستیم بجای آن همه حرف های تلفنی به ریز و درشت اخبار و کار و زندگی همدیگر رسیدگی می کنیم و همه آن حرف ها فراموش می شود.

وقتی در پارک هستیم با تمام اطرافیان مان تماس می گیریم و کارهای روزمره مان را یک به یک چک می کنیم و بی خبر از دردهای قفسه سینه یکدیگر هستیم.

وقتی در کنار هم قدم می زنیم به همه آن حرف ها فکر می کنیم و در عوض گفتن شان فقط می ایستیم ولبخند می زنیم.همزمان لبخند می زنیم.

وقتی از هم جدا می شویم بلافاصله با زدن اس ام اس، حرف های مان را به هم می زنیم و دردودل می کنیم.

وقتی اس ام اس های مان تمام می شود چون دلتنگ صدای هم شده ایم  تماس می گیریم وبا هم حرف می زنیم.

بازگشت به جمله اول:دوباره وقتی از هم دوریم و حرف می زنیم از دلتنگی های مان می گوییم و وقتی روبرو می شویم همه آن حرف ها فراموش می شود.

 

پ.ن:حرفی که باید زده بشه هم از اون دسته کارهاییه که دیر و زود داره ولی سوخت و سوز تو کارش نیست ، حرفی های گفتنی بالاخره باید گفته بشه.

 

* هشدار:حرف اگه در جا و زمان خودش زده نشه هرگز تاثیر خودش رو نخواهد گذاشت...